Wraz ze wzrostem wyzwań środowiskowych i społecznych wynikających z rozwoju, konkurencja między krajami na arenie międzynarodowej nabiera szczególnego znaczenia i powinna być bardziej odpowiedzialna oraz zrównoważona. W tym kontekście pojawia się pytanie o poziom zrównoważonej konkurencyjności Unii Europejskiej (UE) w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych (OR), co będzie stanowiło problem badawczy podjęty w niniejszym artykule. W nawiązaniu do powyższego, celem artykułu jest: (1) omówienie koncepcji zrównoważonej konkurencyjności w ujęciu teoretycznym; (2) przedstawienie poziomu zrównoważonej konkurencyjności i jej filarów w krajach Unii Europejskiej, ze szczególnym uwzględnieniem Francji, Hiszpanii, Portugalii, Cypru i Malty; (3) zaprezentowanie specyfiki i głównych wyzwań rozwojowych regionów najbardziej oddalonych; (4) identyfikacja głównych atutów – silnych stron regionów najbardziej oddalonych, które mogłyby przyczynić się do wzmocnienia zrównoważonej konkurencyjności UE. Analiza wykazała, że UE jest globalnym liderem w zakresie zrównoważonej konkurencyjności, choć poziom tej konkurencyjności jest silnie zróżnicowany między państwami członkowskimi, co wynika m.in. z różnic w poziomie rozwoju gospodarczego i społecznego, struktury ich gospodarek oraz podejścia do wdrażania zadań Europejskiego Zielonego Ładu. Analiza pozwoliła również na zidentyfikowanie potencjalnych silnych stron regionów najbardziej oddalonych, które w długiej perspektywie mogłyby wzmocnić zrównoważoną konkurencyjność UE.
Funded by the European Union. Views and opinions expressed are however those of the author(s) only and do not necessarily reflect those of the European Union or the European Education and Culture Executive Agency (EACEA). Neither the European Union nor EACEA can be held responsible for them.