Wraz ze wzrostem wyzwań środowiskowych i społecznych wynikających z rozwoju, konkurencja między krajami na arenie międzynarodowej nabiera szczególnego znaczenia i powinna być bardziej odpowiedzialna oraz zrównoważona. W tym kontekście pojawia się pytanie o poziom zrównoważonej konkurencyjności Unii Europejskiej (UE) w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych (OR), co będzie stanowiło problem badawczy podjęty w niniejszym artykule. W nawiązaniu do powyższego, celem artykułu jest: (1) omówienie koncepcji zrównoważonej konkurencyjności w ujęciu teoretycznym; (2) przedstawienie poziomu zrównoważonej konkurencyjności i jej filarów w krajach Unii Europejskiej, ze szczególnym uwzględnieniem Francji, Hiszpanii, Portugalii, Cypru i Malty; (3) zaprezentowanie specyfiki i głównych wyzwań rozwojowych regionów najbardziej oddalonych; (4) identyfikacja głównych atutów – silnych stron regionów najbardziej oddalonych, które mogłyby przyczynić się do wzmocnienia zrównoważonej konkurencyjności UE. Analiza wykazała, że UE jest globalnym liderem w zakresie zrównoważonej konkurencyjności, choć poziom tej konkurencyjności jest silnie zróżnicowany między państwami członkowskimi, co wynika m.in. z różnic w poziomie rozwoju gospodarczego i społecznego, struktury ich gospodarek oraz podejścia do wdrażania zadań Europejskiego Zielonego Ładu. Analiza pozwoliła również na zidentyfikowanie potencjalnych silnych stron regionów najbardziej oddalonych, które w długiej perspektywie mogłyby wzmocnić zrównoważoną konkurencyjność UE.
Projekt finansowany przez Unię Europejską. Poglądy i opinie wyrażone na stronie są jednak wyłącznie poglądami i opiniami autorów i niekoniecznie odzwierciedlają poglądy Unii Europejskiej lub Europejskiej Agencji Wykonawczej ds. Edukacji i Kultury (EACEA). Unia Europejska, ani EACEA nie ponoszą za nie odpowiedzialności.